noun

ground

พื้นดิน, ดิน, เหตุผล, มูลเหตุ

He sat on the cold ground.

เขานั่งบนพื้นดินที่เย็น

The house has large grounds.

บ้านหลังนี้มีบริเวณกว้างขวาง

She had good grounds for suspicion.

เธอมีเหตุผลอันควรให้สงสัย

((noun)) พื้นผิวที่แข็งของโลก เขานั่งบนพื้นดินที่เย็น

((noun)) [พหูพจน์] เหตุผลสำหรับสิ่งที่คุณพูดหรือทำ เธอมีเหตุผลอันควรให้สงสัย

((noun)) [พหูพจน์] พื้นที่ดินรอบๆ อาคารขนาดใหญ่ บ้านหลังนี้มีบริเวณกว้างขวาง

Synonyms: earth, soil, land (ทางกายภาพ); reason, basis, justification (นามธรรม)

มาจากภาษาอังกฤษเก่า 'grund' หมายถึง 'ก้นบึ้ง, รากฐาน, พื้นผิวโลก'

ความหมายพื้นฐานที่สุดคือ 'พื้นดิน' ความหมายอื่นๆ เช่น 'เหตุผล' ก็ต่อยอดมาจากแนวคิดเรื่อง 'รากฐาน' หรือ 'พื้นฐาน' นี้

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ