adjective

habitual

เป็นนิสัย, เป็นประจำ, ตามปกติ

He gave his habitual smile.

เขายิ้มตามปกติของเขา

His habitual lateness annoyed his friends.

การมาสายเป็นประจำของเขาสร้างความรำคาญให้เพื่อนๆ

He is a habitual liar.

เขาเป็นคนโกหกเป็นนิสัย

((+ คำนาม)) ที่ทำเป็นนิสัย His habitual lateness annoyed his friends.

คำพ้องความหมาย: usual, customary, regular; คำตรงข้าม: unusual, occasional

มาจากภาษาละติน 'habitualis' จาก 'habitus' ซึ่งหมายถึง 'นิสัย, ประเพณี'

มันเป็นเพียงรูปแบบคำคุณศัพท์ของ 'habit' (นิสัย) ถ้าบางสิ่งเป็นนิสัย มันก็คือ 'habitual'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ