adjective

immaculate

สะอาดหมดจด, ไร้ที่ติ, บริสุทธิ์

His white shirt was immaculate.

เสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาสะอาดหมดจด

She gave an immaculate performance.

เธอแสดงได้อย่างไร้ที่ติ

((คำนาม)) สะอาดหมดจด, ไร้ที่ติ ห้องถูกรักษาไว้ในสภาพที่สะอาดหมดจด

คำพ้องความหมาย: spotless, pristine, flawless; คำตรงข้าม: dirty, flawed

มาจากภาษาละติน 'in-' (ไม่) + 'maculatus' (มีรอยเปื้อน) แปลตรงตัวว่า 'ไม่มีรอยเปื้อน'

จำว่า 'im-' คือ 'ไม่' และ 'maculate' คือ 'รอยเปื้อน' รวมกันเป็น 'ไม่มีรอยเปื้อน' หรือ 'สมบูรณ์แบบ'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ