noun

impairment

ความบกพร่อง, การด้อยค่า, ความเสียหาย

He has a visual impairment.

เขามีความบกพร่องทางการมองเห็น

The injury caused serious impairment of her movement.

อาการบาดเจ็บทำให้การเคลื่อนไหวของเธอด้อยลงอย่างรุนแรง

((of sth.)) ความบกพร่องของ (บางสิ่ง) The injury caused serious impairment of her movement.

Synonyms: disability, defect, damage; Antonyms: improvement, enhancement

มาจากคำกริยา 'impair' (ทำให้เสีย) + ปัจจัย '-ment' ที่ทำให้เป็นคำนาม 'Impair' มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'empeirier' (ทำให้แย่ลง) ซึ่งมาจาก 'im-' (ใน) + ภาษาละติน 'peior' (แย่กว่า)

ลองนึกถึง 'im-' ว่า 'ไม่' และ 'pair' ว่า 'คู่ที่สมบูรณ์' ดังนั้น 'impairment' (ความบกพร่อง) จึงหมายถึงบางสิ่งที่ 'ไม่ใช่คู่ที่สมบูรณ์' คือมันเสียหายหรืออ่อนแอลง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ