noun

impairment

bozulma, zayıflama, hasar

He has a visual impairment.

Onun görme bozukluğu var.

The injury caused serious impairment of her movement.

Yaralanma, hareketlerinde ciddi bir bozulmaya neden oldu.

((of sth.)) (bir şeyin) bozulması The injury caused serious impairment of her movement.

Synonyms: disability, defect, damage; Antonyms: improvement, enhancement

'impair' (bozmak) fiili + isim yapan '-ment' ekinden gelir. 'Impair', Eski Fransızca 'empeirier' (daha kötü yapmak) kelimesinden, 'im-' (içinde) + Latince 'peior' (daha kötü) kelimelerinden türemiştir.

'im-' ekini 'olumsuzluk', 'pair' kelimesini ise 'mükemmel bir çift' olarak düşünün. 'impairment' (bozulma), bir şeyin 'mükemmel bir çift olmadığı', yani hasarlı veya zayıflamış olduğu anlamına gelir.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.