adjective

impulsive

หุนหันพลันแล่น, ใจเร็ว

He has an impulsive personality.

เขามีบุคลิกที่หุนหันพลันแล่น

It was an impulsive decision to quit his job.

มันเป็นการตัดสินใจที่หุนหันพลันแล่นที่ลาออกจากงาน

((an)) impulsive ((noun)) ที่หุนหันพลันแล่น (คำนาม) คนที่หุนหันพลันแล่นมักจะทำอะไรโดยไม่คิด

คำพ้อง: spontaneous, rash, impetuous, hasty; คำตรงข้าม: cautious, considered, planned, premeditated

มาจาก 'impulse' + ปัจจัย '-ive' ที่ใช้สร้างคำคุณศัพท์ หมายถึง 'มีแนวโน้มที่จะทำตามแรงกระตุ้น'

คนที่ 'impulsive' คือคนที่เต็มไปด้วย 'impulses' (แรงกระตุ้น) ปัจจัย '-ive' มักจะหมายถึง 'มีคุณสมบัติของ...'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ