adjective

indicative

ซึ่งบ่งชี้, ซึ่งแสดงให้เห็น, ที่เป็นเครื่องหมาย

His smile was indicative of his happiness.

รอยยิ้มของเขาบ่งบอกถึงความสุขของเขา

These results are indicative of a wider problem.

ผลลัพธ์เหล่านี้บ่งชี้ถึงปัญหาที่กว้างขึ้น

((of sth.)) ซึ่งบ่งชี้ถึง (บางสิ่ง) รอยยิ้มของเขาบ่งบอกถึงความสุขของเขา

Synonyms: ซึ่งบอกเป็นนัย, ที่เป็นตัวแทน, ที่เป็นสัญลักษณ์; Antonyms: ที่ไม่ให้ข้อมูล

มาจากภาษาละติน 'indicare' (ชี้ให้เห็น) จาก 'in-' (ไปยัง) + 'dicare' (ประกาศ)

นึกถึงคำกริยา 'indicate' (บ่งชี้) ถ้าบางสิ่ง 'indicative' ต่อสิ่งอื่น แสดงว่ามันบ่งชี้หรือชี้ไปยังสิ่งนั้น เหมือนนิ้วชี้ (index finger)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ