adjective

infamous

ที่มีชื่อเสียงในทางที่ไม่ดี, ที่ฉาวโฉ่

He is an infamous criminal.

เขาเป็นอาชญากรที่ฉาวโฉ่

The city is infamous for its traffic problems.

เมืองนี้มีชื่อเสียงในทางที่ไม่ดีเรื่องปัญหการจราจร

((infamous)) + คำนาม ใช้อธิบายบุคคลหรือสิ่งของที่เป็นที่รู้จักในด้านที่ไม่ดี The infamous pirate sailed the seas.

((infamous)) ((for sth.)) ใช้อธิบายว่าบุคคลหรือสิ่งของนั้นเป็นที่รู้จักในเรื่องอะไร He was infamous for his cruelty.

คำพ้องความหมาย: notorious, disreputable; คำตรงข้าม: famous, renowned, celebrated

จากภาษาละติน 'in-' (ไม่) + 'fama' (ชื่อเสียง) ดังนั้นจึงหมายถึง 'ไม่โด่งดัง' ในทางที่ไม่ดี, มีชื่อเสียงในทางเสื่อมเสีย

โปรดระวัง! 'infamous' หมายถึง 'มีชื่อเสียงในเรื่องไม่ดี' ไม่ใช่แค่ 'มีชื่อเสียงมาก' ให้นึกว่า 'in-famous' = 'ดังเพราะมีปัญหา'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ