verb

inhabit

อาศัยอยู่, พำนัก

These remote islands are inhabited by birds.

เกาะห่างไกลเหล่านี้มีนกอาศัยอยู่

He inhabits a world of his own.

เขาอาศัยอยู่ในโลกของตัวเอง

((sth.)) อาศัยอยู่ใน (สถานที่) Several different tribes inhabit this area.

คำพ้องความหมาย: live in, occupy, reside in

มาจากภาษาละติน 'in-' (ใน) + 'habitare' (อาศัยอยู่) หมายถึง 'อาศัยอยู่ข้างใน' ตามตัวอักษร

ให้นึกถึงการ 'อยู่ในที่อยู่อาศัย' (in a habitat) เพื่อช่วยจำความหมาย

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ