verb

inhibit

ยับยั้ง, ขัดขวาง, สกัดกั้น

Fear can inhibit people from acting.

ความกลัวสามารถยับยั้งไม่ให้คนลงมือทำได้

This drug will inhibit the growth of tumours.

ยานี้จะยับยั้งการเจริญเติบโตของเนื้องอก

((sth.)) ยับยั้ง (บางสิ่ง) This drug will inhibit the growth of tumours.

((sb.)) ((from -ing)) ยับยั้ง (ใครบางคน) จาก (การทำบางสิ่ง) Fear can inhibit people from acting.

คำพ้องความหมาย: restrain, hinder, prevent; คำตรงข้าม: allow, encourage

มาจากภาษาละติน 'inhibere' (ยับยั้งไว้ข้างใน) จาก 'in-' (ใน) + 'habere' (มี, ถือ)

ลองนึกภาพ 'in-hibit' ว่าเป็นการ 'เก็บ' บางอย่าง 'ไว้ข้างใน' เหมือนการหยุดนิสัยบางอย่างไว้ชั่วคราว

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ