noun

innocence

ความไร้เดียงสา, ความบริสุทธิ์, การไม่มีความผิด

The court proved his innocence.

ศาลได้พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเขา

She has the innocence of a child.

เธอมีความไร้เดียงสาเหมือนเด็ก

((sb.'s)) innocence สภาวะที่ไม่มีความผิดของใครบางคน The court proved his innocence.

Synonyms: purity, guiltlessness; Antonyms: guilt, corruption

มาจากภาษาละติน 'innocentia' จาก 'in-' (ไม่) + 'nocere' (ทำร้าย) แปลตรงตัวว่า 'การไม่ทำร้าย'

ลองแยกคำดู: 'in-' (ไม่) + 'nocen(t)' (เป็นอันตราย) คนที่ไม่เป็นอันตรายคือผู้บริสุทธิ์

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ