noun

innocence

masumiyet, suçsuzluk

The court proved his innocence.

Mahkeme onun masumiyetini kanıtladı.

She has the innocence of a child.

Bir çocuğun masumiyetine sahip.

((birinin)) masumiyeti birinin suçlu olmama durumu The court proved his innocence.

Synonyms: purity, guiltlessness; Antonyms: guilt, corruption

Latince 'innocentia' kelimesinden, 'in-' (değil) + 'nocere' (zarar vermek). Kelimenin tam anlamıyla 'zarar vermeyen'.

Parçalara ayırın: 'in-' (değil) + 'nocen(t)' (zararlı). Zararlı olmayan biri masumdur.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.