adjective

lonely

เหงา, โดดเดี่ยว

He felt lonely after his friends moved away.

เขารู้สึกเหงาหลังจากเพื่อนๆ ย้ายออกไป

It was a lonely road with few cars.

มันเป็นถนนที่เปลี่ยวมีรถน้อยคัน

((sb.)) feels lonely รู้สึกเศร้าเพราะไม่มีเพื่อนหรือคนอยู่ด้วย He feels lonely sometimes.

((a/the)) lonely ((คำนาม)) ใช้อธิบายสถานที่ว่าเปลี่ยวหรือห่างไกล It was a lonely house on the hill.

Synonyms: lonesome, isolated; Antonyms: sociable, popular

มาจากคำนาม 'lone' (เดียว) บวกกับปัจจัย '-ly' ซึ่งใช้สร้างคำคุณศัพท์

'Lonely' คือ 'ความรู้สึก' เศร้าที่ต้องอยู่คนเดียว ในขณะที่ 'alone' เป็นเพียง 'สภาวะ' ทางกายภาพ คุณสามารถอยู่คนเดียว (alone) แต่ไม่รู้สึกเหงา (lonely) ก็ได้

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ