noun

misdemeanor

ลหุโทษ, ความผิดเล็กน้อย, การประพฤติมิชอบ

He was charged with a misdemeanor.

เขาถูกตั้งข้อหาลหุโทษ

Her youthful misdemeanors were soon forgotten.

การประพฤติมิชอบในวัยเยาว์ของเธอถูกลืมไปในไม่ช้า

((ลหุโทษ)) ลหุโทษ He was charged with a misdemeanor.

คำพ้องความหมาย: offence, infraction, transgression

มาจากคำอุปสรรค 'mis-' (ผิด) + 'demeanor' (ความประพฤติ) แปลตรงตัวว่า 'ความประพฤติที่ผิด'

ลองนึกว่าเป็น 'missed demeanor' คือพลาดในการประพฤติตัวให้เหมาะสม

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ