noun

mouthpiece

ปากเป่า, กระบอกเสียง

He cleaned the mouthpiece of his trumpet.

เขาทำความสะอาดปากเป่าของทรัมเป็ต

The newspaper was a mouthpiece for the government.

หนังสือพิมพ์ฉบับนั้นเป็นกระบอกเสียงของรัฐบาล

((noun)) ส่วนของเครื่องดนตรีหรืออุปกรณ์ The mouthpiece of the phone was broken.

((a mouthpiece for sb./sth.)) บุคคลหรือสิ่งพิมพ์ที่แสดงความคิดเห็นของผู้อื่น The journal acted as a mouthpiece for the opposition party.

Synonyms: spokesperson, representative, organ (โฆษก, ตัวแทน, องค์กร)

เป็นคำประสมจาก 'mouth' (ปาก) และ 'piece' (ชิ้น) แปลตรงตัวว่า 'ชิ้นส่วนสำหรับปาก'

ให้คิดตามตัวอักษร: 'ชิ้นส่วน' ที่เข้าไปใน 'ปาก' หรืออยู่ใกล้ 'ปาก' (เช่น บนเครื่องดนตรี) หรือบุคคลที่เป็น 'ปากเสียง' ให้กับกลุ่ม

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ