verb

disguise

kılık değiştirmek, gizlemek, saklamak

He disguised himself as a waiter.

Garson kılığına girdi.

She couldn't disguise her disappointment.

Hayal kırıklığını gizleyemedi.

((sb./sth.)) (birini/bir şeyi) gizlemek She disguised her voice on the phone.

((sb.)) as ((sb./sth.)) (birini) (...gibi) kılık değiştirtmek He disguised himself as an old man.

Synonyms: conceal, mask, hide; Antonyms: reveal, expose, unmask

Eski Fransızca 'desguiser' kelimesinden, 'des-' (uzak, zıt) + 'guise' (tarz, görünüm). Kişinin görünüşünü değiştirmek.

'dis-guise' olarak düşünün – gerçek kimliğinizi gizlemek için 'guise'ınızı (görünümünüzü) değiştirmek.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.