adjective

dismissive

küçümseyen, umursamaz, aşağılayıcı

He was very dismissive of her suggestions.

Önerilerine karşı çok küçümseyiciydi.

She gave a dismissive wave of her hand.

Eliyle umursamaz bir şekilde işaret etti.

((of sb./sth.)) (-e karşı) küçümseyici olmak She is dismissive of his efforts.

Synonyms: contemptuous, scornful, disdainful; Antonyms: respectful, considerate, attentive

'dismiss' fiilinden ve sıfat yapan '-ive' ekinden türemiştir. Bir şeyi reddetme niteliğini tanımlar.

Birinin bir fikri eliyle küçümseyerek 'savuşturduğunu' hayal edin.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.