noun

pioneer

ผู้บุกเบิก, ผู้ริเริ่ม, นักสำรวจ

He was a pioneer in the field of medicine.

เขาเป็นผู้บุกเบิกในสาขาการแพทย์

The pioneers traveled west in covered wagons.

ผู้บุกเบิกเดินทางไปทางตะวันตกด้วยเกวียนที่มีหลังคาคลุม

a pioneer in ((สาขา)) เป็นผู้บุกเบิกใน (สาขา) เขาเป็นผู้บุกเบิกในสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์

a pioneer of ((การเคลื่อนไหว/เทคนิค)) เป็นผู้บุกเบิก (การเคลื่อนไหว/เทคนิค) เธอเป็นผู้บุกเบิกการเต้นรำสมัยใหม่

คำพ้องความหมาย: trailblazer, innovator, forerunner

มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า 'pionnier' (ทหารราบ, ผู้เตรียมทาง) ซึ่งมาจาก 'pion' (เบี้ย, ทหารราบ)

นึกภาพ 'ผู้บุกเบิก' ที่เป็นเหมือนทหารราบ ('pion') ที่เคลียร์เส้นทางให้คนอื่นตามมา

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ