noun

prominence

ความโดดเด่น, ความสำคัญ, ชื่อเสียง, ส่วนที่ยื่นออกมา

She rose to prominence as a writer.

เธอมีชื่อเสียงขึ้นมาในฐานะนักเขียน

The issue gained prominence in the media.

ประเด็นนี้ได้รับความสนใจอย่างมากในสื่อ

The castle has a prominence overlooking the valley.

ปราสาทตั้งอยู่บนที่สูงที่มองเห็นหุบเขา

to rise to prominence มีชื่อเสียงขึ้นมา She rose to prominence as a writer.

to give prominence to ((sth.)) ให้ความสำคัญกับ... The newspapers give prominence to this story.

คำพ้องความหมาย: importance, distinction, fame; คำตรงข้าม: obscurity, insignificance

มาจากภาษาละติน 'prominere' (ยื่นออกมา) ประกอบด้วย 'pro-' (ไปข้างหน้า) และ 'minere' (ยื่น)

เป็นคำนามของ 'prominent' (โดดเด่น) ถ้าใครบางคนโดดเด่น พวกเขาก็มี 'prominence' (ความโดดเด่น)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ