noun

provocation

การยั่วยุ, การปลุกปั่น, สิ่งเร้า

He reacted calmly to the provocation.

เขาตอบสนองต่อการยั่วยุอย่างใจเย็น

The speech was an act of provocation.

คำปราศรัยนั้นเป็นการกระทำที่ยั่วยุ

((a provocation)) ((to sb.)) การยั่วยุต่อ (ใครบางคน) ความเห็นของเขาเป็นการยั่วยุต่อทีม

((an act of provocation)) การกระทำที่เป็นการยั่วยุ การซ้อมรบเป็นการกระทำที่ยั่วยุ

คำพ้อง: incitement (การยุยง), instigation (การปลุกปั่น); คำตรงข้าม: appeasement (การปลอบโยน)

จากภาษาละติน 'pro-' (ไปข้างหน้า) + 'vocare' (เรียก) หมายถึง 'การเรียก' ให้เกิดปฏิกิริยา

นึกถึงคำกริยา 'provoke' (ยั่วยุ) คำว่า 'provocation' คือคำนาม ซึ่งหมายถึงการกระทำที่ยั่วยุ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ