noun

provocation

provokasyon, kışkırtma, tahrik

He reacted calmly to the provocation.

Provokasyona sakince tepki verdi.

The speech was an act of provocation.

Konuşma bir provokasyon eylemiydi.

((bir provokasyon)) ((sb. için)) (birine) yönelik bir provokasyon Yorumu takıma yönelik bir provokasyondu.

((bir provokasyon eylemi)) bir provokasyon eylemi Askeri tatbikat bir provokasyon eylemiydi.

Eş anlamlılar: kışkırtma, tahrik; Zıt anlamlılar: yatıştırma, sakinleştirme

Latince 'pro-' (ileri) + 'vocare' (çağırmak) kelimelerinden gelir. Bir tepkiyi 'ileri çağırmak' anlamına gelir.

'Provoke' (provoke etmek) fiilinin isim halidir. Bir eylemi veya tepkiyi provoke etme eylemi.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.