verb

repudiate

ปฏิเสธ, ไม่ยอมรับ, บอกปัด

He repudiated the accusation.

เขาปฏิเสธข้อกล่าวหา

The country decided to repudiate its debts.

ประเทศตัดสินใจที่จะไม่ชำระหนี้

She repudiated her former beliefs.

เธอปฏิเสธความเชื่อเดิมของเธอ

((sth.)) ปฏิเสธ (บางสิ่ง) ผู้นำต้องปฏิเสธคำพูดที่เหยียดเชื้อชาติ

คำพ้องความหมาย: reject, renounce, disown; คำตรงข้าม: accept, embrace

มาจากภาษาละติน 'repudiare' จาก 'repudium' แปลว่า 'การหย่าร้าง, การปฏิเสธ' สื่อถึงการผลักไสบางสิ่งออกไปด้วยความละอายหรือรังเกียจ

ลองนึกภาพว่า 'repudiate' คือการ 'ผลักไสซ้ำๆ' สิ่งที่คุณเกลียด เป็นการปฏิเสธที่รุนแรงมาก

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ