noun

restraint

การยับยั้งชั่งใจ, การควบคุม, ข้อจำกัด, เครื่องพันธนาการ

He showed great restraint in his response.

เขาแสดงความยับยั้งชั่งใจอย่างมากในการตอบสนอง

They imposed new restraints on trade.

พวกเขาบังคับใช้ข้อจำกัดใหม่ทางการค้า

The patient was placed in a restraint.

ผู้ป่วยถูกใส่เครื่องพันธนาการ

(uncountable) การยับยั้งชั่งใจ เขาแสดงความยับยั้งชั่งใจอย่างมาก

(countable) ((on sth.)) ข้อจำกัด (ต่อบางสิ่ง) พวกเขาบังคับใช้ข้อจำกัดใหม่ทางการค้า

คำพ้องความหมาย: self-control, moderation, limitation; คำตรงข้าม: freedom, liberty

มาจากคำกริยา 'to restrain' (ยับยั้ง) หมายถึงการกระทำที่ยับยั้งหรือสิ่งที่ใช้ยับยั้ง

เป็นคำนามของกริยา 'restrain' หมายถึงการควบคุมอารมณ์หรือข้อจำกัดที่ตั้งขึ้น

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ