noun

ribbon

ริบบิ้น, โบ

She tied her hair with a red ribbon.

เธอผูกผมด้วยริบบิ้นสีแดง

He won a blue ribbon at the fair.

เขาได้รับรางวัลริบบิ้นสีน้ำเงินในงานแฟร์

ริบบิ้นสำหรับ ((สิ่งของ)) เธอซื้อริบบิ้นสำหรับของขวัญ She bought a ribbon for the gift.

คำพ้องความหมาย: band (แถบ), strip (แถบยาว), sash (ผ้าคาดเอว)

มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'riban' ซึ่งมีรากศัพท์มาจากภาษาเจอร์แมนิก

ลองนึกภาพของขวัญที่ห่อด้วย 'ribbon' (ริบบิ้น) สวยๆ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ