verb

scream

กรีดร้อง, ตะโกน

She screamed when she saw the spider.

เธอหวีดร้องเมื่อเห็นแมงมุม

The fans screamed with excitement.

แฟนๆ กรีดร้องด้วยความตื่นเต้น

The tires screamed as the car stopped.

เสียงยางรถดังเอี๊ยดเมื่อรถหยุด

to scream ((at sb./sth.)) ตะโกนใส่ (บางคน/บางสิ่ง) อย่ามาตะโกนใส่ฉันนะ

to scream ((with sth.)) กรีดร้องด้วย (อารมณ์) พวกเขากรีดร้องด้วยเสียงหัวเราะ

คำพ้องความหมาย: shout (ตะโกน), yell (ตะโกน), shriek (หวีดร้อง); คำตรงข้าม: whisper (กระซิบ), murmur (พึมพำ)

มาจากภาษาอังกฤษยุคกลาง 'scremen' อาจมีต้นกำเนิดจากสแกนดิเนเวีย

นึกถึงวลี 'I scream for ice cream!' (ฉันกรีดร้องอยากกินไอศกรีม!) เพื่อช่วยจำเสียง นอกจากนี้ยังเป็นคำนามได้ด้วย: 'a loud scream' (เสียงกรีดร้องที่ดัง)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ