verb

seclude

แยกตัว, ปลีกวิเวก, กักตัว

He secludes himself in his study to write.

เขาแยกตัวอยู่ในห้องทำงานเพื่อเขียนหนังสือ

The jury was secluded during the trial.

คณะลูกขุนถูกแยกออกจากคนอื่นระหว่างการพิจารณาคดี

((sb./sth.)) ((from sth.)) แยก (ใครบางคน/บางสิ่ง) ออกจาก (บางสิ่ง) เขาแยกตัวเองออกจากโลกภายนอก

คำพ้องความหมาย: isolate, sequester, cloister; คำตรงข้าม: socialize, integrate

มาจากภาษาละติน 'se-' (แยกออก) และ 'claudere' (ปิด) แปลตรงตัวว่า 'ปิดแยกออกไป'

ให้นึกถึงคำอุปสรรค 'se-' เหมือนในคำว่า 'separate' (แยก) และ 'clude' เหมือนในคำว่า 'close' (ปิด) คือการปิดกั้นใครบางคนให้อยู่แยกต่างหาก

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ