adjective

settled

ที่ตั้งรกราก, ที่ยุติแล้ว, ที่สงบ, ที่มั่นคง

He leads a settled life in the countryside.

เขาใช้ชีวิตที่สงบสุขในชนบท

The matter is now settled.

เรื่องนี้ยุติแล้ว

They are a settled community.

พวกเขาเป็นชุมชนที่ตั้งรกรากแล้ว

((be)) settled ถูกตัดสินแล้ว, สงบแล้ว The question is settled.

((a)) settled ((คำนาม)) (คำนาม) ที่มั่นคง/สงบ She has a settled routine.

คำพ้องความหมาย: established, resolved, calm; คำตรงข้าม: unsettled, agitated

เป็นรูป past participle ของกริยา 'to settle' มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'setlan' แปลว่า 'ทำให้มานั่ง, วาง'

ลองนึกภาพฝุ่นที่ตกลงมา (settling) บนพื้นผิว มันไม่เคลื่อนไหวแล้ว มันสงบและมั่นคง นั่นคือความหมายของ 'settled'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ