noun

settlement

ข้อตกลง, การตั้งถิ่นฐาน, การชำระหนี้, นิคม

They reached a settlement in the dispute.

พวกเขาบรรลุข้อตกลงในข้อพิพาทได้

This was one of the first English settlements.

นี่เป็นหนึ่งในการตั้งถิ่นฐานของชาวอังกฤษยุคแรกๆ

The settlement of the bill is due tomorrow.

การชำระบิลมีกำหนดในวันพรุ่งนี้

((บรรลุ)) settlement บรรลุข้อตกลง The lawyers reached a settlement.

((การตั้งถิ่นฐานยุคแรก)) settlement สถานที่ที่ผู้คนมาอาศัยอยู่ It was an early Roman settlement.

settlement ((of sth.)) การชำระเงินที่ค้างชำระ We require settlement of this invoice.

คำพ้องความหมาย: agreement, resolution, colony

มาจากคำกริยา 'settle' บวกกับปัจจัย '-ment' ที่ทำให้เป็นคำนาม 'Settle' แปลว่า แก้ไขปัญหา หรือ ตั้งถิ่นฐาน

ปัจจัย '-ment' มักจะหมายถึงผลลัพธ์ของการกระทำ 'settlement' คือผลของการ 'settle' (ชำระ) หนี้สิน, การโต้เถียง, หรือการ 'settle' (ตั้งรกราก) ในดินแดนใหม่

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ