verb

shout

ตะโกน, ส่งเสียงดัง

Don't shout at me.

อย่าตะโกนใส่ฉัน

He shouted for help.

เขาตะโกนขอความช่วยเหลือ

She shouted a warning to them.

เธอตะโกนเตือนพวกเขา

((at sb./sth.)) ตะโกนใส่ (ใครบางคน/บางสิ่ง) Don't shout at the dog.

((for sth.)) ตะโกนเพื่อ (บางสิ่ง) The man shouted for help.

((sth.)) ตะโกน (บางสิ่ง) She shouted a warning.

คำพ้องความหมาย: yell, cry out, call out; คำตรงข้าม: whisper, murmur

มาจากภาษาอังกฤษยุคกลาง 'shouten' ซึ่งไม่ทราบที่มาที่แน่ชัด

ลองนึกภาพการเปล่งเสียง 'ออกมา' (out) ด้วยพลังมหาศาล เสียง 'sh' เองก็ให้ความรู้สึกทรงพลัง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ