noun

shouting

การตะโกน, เสียงเอะอะโวยวาย

All the shouting gave me a headache.

เสียงตะโกนทั้งหมดทำให้ฉันปวดหัว

I heard shouting from next door.

ฉันได้ยินเสียงตะโกนจากข้างบ้าน

stop the shouting หยุดการตะโกน Please stop the shouting.

hear shouting ได้ยินเสียงตะโกน I could hear shouting in the street.

คำพ้องความหมาย: yelling, screaming, uproar; คำตรงข้าม: quiet, silence, whispering

มาจากคำกริยา 'to shout' + ปัจจัย '-ing' กลายเป็นคำนามที่แสดงถึงการกระทำ (gerund)

การลงท้ายด้วย '-ing' เปลี่ยนการกระทำ 'shout' ให้กลายเป็นแนวคิดหรือกิจกรรม

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ