noun

sobs

เสียงสะอื้น

Her quiet sobs could be heard in the room.

ได้ยินเสียงสะอื้นเบาๆ ของเธอในห้อง

He tried to control his sobs.

เขาพยายามควบคุมเสียงสะอื้นของเขา

to let out sobs ปล่อยเสียงสะอื้นออกมา She let out a few quiet sobs.

to choke back sobs กลั้นเสียงสะอื้น He tried to choke back his sobs.

Synonyms: weeping, crying, wails

มาจากคำกริยา 'to sob' (สะอื้น) ซึ่งน่าจะมีที่มาจากคำเลียนเสียงธรรมชาติ โดยเลียนแบบเสียงของการหายใจขณะร้องไห้

ลองนึกภาพเสียงที่คนทำตอนร้องไห้: 'ฮึก, ฮึก, ฮึก' ตัว 's' ที่ท้ายคำทำให้เป็นพหูพจน์ หมายถึงเสียงสะอื้นหลายครั้ง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ