adjective

spoiled

ถูกตามใจ, เน่าเสีย, เสียหาย

He is a spoiled child.

เขาเป็นเด็กที่ถูกตามใจ

The milk has spoiled.

นมบูดแล้ว

Our vacation was spoiled by the rain.

วันหยุดของเราพังเพราะฝน

((as an adjective)) ใช้อธิบายคนหรือสิ่งของ He is a spoiled child.

คำพ้องความหมาย: ruined, damaged, rotten, pampered; คำตรงข้าม: unspoiled, fresh, well-behaved

มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'espoillier' (ปล้นสะดม) ซึ่งมาจากภาษาละติน 'spoliare' (เปลื้องผ้า) ความหมายว่า 'ทำลาย' พัฒนามาจากคำนี้

ลองนึกภาพเด็กที่ 'ถูกตามใจ' จนได้ของเล่นมากมายแล้วทำ 'พัง' (spoil) ทั้งหมด หรืออาหารที่วางทิ้งไว้จน 'เน่าเสีย' (spoils)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ