verb

stab

แทง

He stabbed the attacker with a knife.

เขาแทงผู้โจมตีด้วยมีด

She stabbed her fork into the potato.

เธอจิ้มส้อมลงไปในมันฝรั่ง

((sb./sth.)) ((with sth.)) แทง (ใครบางคน/บางสิ่ง) (ด้วยบางสิ่ง) He stabbed the attacker with a knife.

((at sth.)) พยายามแทง (ไปที่บางสิ่ง) She stabbed at the meat with her fork.

คำพ้องความหมาย: pierce (เจาะ), puncture (ทิ่ม); คำตรงข้าม: heal (รักษา)

มาจากภาษาอังกฤษยุคกลาง 'stabbe' (บาดแผล) ซึ่งไม่ทราบที่มาที่แน่ชัด

คำนี้มีเสียงสั้นและแหลมคม เหมือนกับการกระทำที่มันอธิบาย

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ