noun

supremacy

อำนาจสูงสุด, ความเป็นใหญ่, ความเหนือกว่า

The company established its supremacy in the market.

บริษัทได้สร้างอำนาจสูงสุดในตลาด

The debate was about national supremacy.

การถกเถียงเป็นเรื่องเกี่ยวกับอำนาจสูงสุดของชาติ

supremacy ((over sb./sth.)) ความเป็นใหญ่เหนือ (ใครบางคน/บางสิ่ง) The country fought for supremacy over the region.

คำพ้องความหมาย: dominance (การครอบงำ), preeminence (ความโดดเด่น); คำตรงข้าม: inferiority (ความด้อยกว่า)

มาจากภาษาละติน 'supremus' (สูงสุด) + '-acy' (ปัจจัยที่แสดงถึงสภาวะหรือคุณสมบัติ) 'Supra' หมายถึง 'เหนือ'

ให้นึกถึงพลังที่ 'super' หรือ 'supreme' (สูงสุด) Supremacy คือสภาวะของการเป็นผู้สูงสุด

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ