noun

supremacy

üstünlük, egemenlik, hakimiyet

The company established its supremacy in the market.

Şirket pazardaki üstünlüğünü kurdu.

The debate was about national supremacy.

Tartışma ulusal egemenlik hakkındaydı.

supremacy ((over sb./sth.)) (... üzerinde) üstünlük The country fought for supremacy over the region.

Eş anlamlılar: dominance (hakimiyet), preeminence (üstünlük); Zıt anlamlılar: inferiority (aşağılık)

Latince 'supremus' (en yüksek) + '-acy' (durum veya nitelik belirten bir ek) kelimelerinden gelir. 'Supra', 'üstünde' anlamına gelir.

'Süper' veya 'supreme' (yüce) gücü düşünün. Supremacy, yüce olma durumudur.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.