noun

bandit

โจร, คนร้าย, ผู้ร้าย

The bandit robbed the travelers on the road.

โจรปล้นนักเดินทางบนถนน

He was known as a notorious bandit.

เขาเป็นที่รู้จักในฐานะโจรชื่อกระฉ่อน

((a/the)) bandit (โจรหรือคนนอกกฎหมาย) The bandit robbed the travelers on the road.

คำพ้องความหมาย: robber (โจร), thief (ขโมย), outlaw (คนนอกกฎหมาย), gangster (นักเลง)

มาจากภาษาอิตาลี 'bandito' ซึ่งหมายถึง 'ถูกสั่งห้าม, นอกกฎหมาย' ซึ่งเป็น past participle ของคำว่า 'bandire' ที่แปลว่า 'ประกาศ, เนรเทศ'

โจร (bandit) คือคนที่ถูก 'สั่งห้าม' (banned) จากสังคมเนื่องจากอาชญากรรมของพวกเขา

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ