noun

bandit

haydut, eşkıya, soyguncu

The bandit robbed the travelers on the road.

Haydut yoldaki yolcuları soydu.

He was known as a notorious bandit.

Kötü şöhretli bir haydut olarak biliniyordu.

((bir/o)) bandit (bir haydut veya kanun kaçağı) The bandit robbed the travelers on the road.

Eş anlamlılar: robber (soyguncu), thief (hırsız), outlaw (kanun kaçağı), gangster (gangster)

İtalyanca 'yasaklanmış, kanun kaçağı' anlamına gelen 'bandito' kelimesinden gelir. Bu kelime 'ilan etmek, sürmek' anlamına gelen 'bandire' fiilinin geçmiş zaman ortacıdır.

Haydut, suçları nedeniyle toplumdan 'yasaklanmış' (banned) kişidir.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.