verb

twinkle

ส่องประกาย, ระยิบระยับ, กะพริบ

The stars twinkle at night.

ดวงดาวส่องประกายในเวลากลางคืน

Her eyes twinkled with amusement.

ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยความขบขัน

((ประธาน)) ส่องประกาย (ประธาน) ส่องแสงวิบวับ The stars twinkle at night.

((ดวงตาของใครบางคน)) เป็นประกายด้วย ((อารมณ์)) (ดวงตาของใครบางคน) ส่องสว่างด้วย (อารมณ์) Her eyes twinkled with amusement.

Synonyms: sparkle, glitter, shimmer

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'twinclian' หมายถึง 'ขยิบตา' หรือ 'กะพริบตา'

ให้นึกถึงเพลงเด็ก 'Twinkle, Twinkle, Little Star' (เพลงดาวระยิบระยับ)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ