adjective

undercover

ที่ทำอย่างลับๆ, ที่แฝงตัว

He was an undercover police officer.

เขาเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจนอกเครื่องแบบ

The journalist conducted an undercover investigation.

นักข่าวได้ทำการสืบสวนแบบแฝงตัว

an undercover ((noun)) ที่แฝงตัว, ที่เป็นความลับ She was an undercover agent.

to go undercover แฝงตัวเข้าไป The detective had to go undercover.

คำพ้องความหมาย: secret, clandestine, covert; คำตรงข้าม: overt, open, public

มาจาก 'under' (ข้างใต้) และ 'cover' (สิ่งปกปิด) หมายถึงการกระทำภายใต้สิ่งปกปิดหรือการปลอมตัว

ลองนึกภาพสายลับซ่อนตัวอยู่ 'ใต้' (under) 'สิ่งปกปิด' (cover) (เช่น ผ้าห่มหรือตัวตนปลอม) เพื่อซ่อนตัว

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ