adjective

unfamiliar

ไม่คุ้นเคย, แปลกหน้า

This part of the city is unfamiliar to me.

ส่วนนี้ของเมืองไม่คุ้นเคยสำหรับฉัน

He heard an unfamiliar voice on the phone.

เขาได้ยินเสียงที่ไม่คุ้นเคยในโทรศัพท์

be unfamiliar to ((sb.)) ไม่เป็นที่คุ้นเคยสำหรับ ((ใครบางคน)) This part of the city is unfamiliar to me.

an unfamiliar ((noun)) ((คำนาม)) ที่ไม่คุ้นเคย He heard an unfamiliar voice on the phone.

คำพ้องความหมาย: unknown, strange, new; คำตรงข้าม: familiar, known

มาจากคำอุปสรรค 'un-' (ไม่) และ 'familiar' (คุ้นเคย)

'Un-' หมายถึง 'ไม่' ถ้าคุณไม่ 'familiar' (คุ้นเคย) กับบางสิ่ง สิ่งนั้นก็ 'unfamiliar' (ไม่คุ้นเคย) สำหรับคุณ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ