adjective

unwilling

ไม่เต็มใจ, ฝืนใจ, ลังเล

He was unwilling to help.

เขาไม่เต็มใจที่จะช่วย

She gave an unwilling smile.

เธอฝืนยิ้ม

unwilling ((to-inf)) ไม่เต็มใจที่จะทำบางสิ่ง He was unwilling to help.

Synonyms: reluctant, hesitant; Antonyms: willing, eager

มาจากคำอุปสรรค 'un-' (ไม่) และ 'willing' (เต็มใจ) หมายความตรงตัวว่า 'ไม่เต็มใจ'

ให้นึกถึง 'un-' ว่าเป็นการปฏิเสธ ถ้าคุณ 'willing' ที่จะทำอะไรบางอย่าง แสดงว่าคุณอยากทำ แต่ถ้าคุณ 'unwilling' แสดงว่าคุณไม่อยากทำ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ