adjective

unwilling

isteksiz, gönülsüz

He was unwilling to help.

Yardım etmeye isteksizdi.

She gave an unwilling smile.

İsteksizce gülümsedi.

unwilling ((to-inf)) bir şeyi yapmaya isteksiz olmak He was unwilling to help.

Synonyms: reluctant, hesitant; Antonyms: willing, eager

'un-' (olumsuzluk) öneki ve 'willing' (bir şeyi yapmaya hazır) kelimesinden gelir. Kelimenin tam anlamı 'istekli olmayan' demektir.

'un-' ekini bir olumsuzluk olarak düşünün. Bir şeyi yapmaya 'willing' (istekli) iseniz, onu yapmak istersiniz. 'unwilling' (isteksiz) iseniz, yapmak istemezsiniz.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.