adjective

useless

ไร้ประโยชน์, ใช้การไม่ได้

This old phone is useless.

โทรศัพท์เครื่องเก่านี้ใช้การไม่ได้แล้ว

It's useless to argue with him.

เถียงกับเขาก็ไร้ประโยชน์

((สิ่งของ)) is useless ((สิ่งของ)) ไร้ประโยชน์ This old phone is useless.

It is useless ((to-inf)) มันไร้ประโยชน์ที่จะ... It's useless to argue with him.

คำพ้องความหมาย: worthless, ineffective; คำตรงข้าม: useful, helpful

มาจาก 'use' (ใช้) + '-less' (ปราศจาก) หมายถึง 'ปราศจากการใช้งาน' หรือ 'ไม่มีประโยชน์'

จำว่า 'use' (ใช้) + 'less' (น้อยลง, ไม่มี) คือสิ่งที่ใช้งานไม่ได้หรือไม่ค่อยได้ใช้ จึง 'ไร้ประโยชน์'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ