adjective

wandering

ที่พเนจร, ที่ท่องเที่ยวไป, ที่ไม่มีจุดหมาย

He has a wandering mind.

เขามีจิตใจที่ไม่อยู่กับร่องกับรอย

We took a wandering path through the woods.

เราเดินไปตามทางที่คดเคี้ยวผ่านป่า

((คำนาม)) ขยาย(คำนาม)ว่าพเนจรหรือไม่มีจุดหมาย A wandering dog came to our door.

คำพ้องความหมาย: roaming, drifting, meandering; คำตรงข้าม: focused, direct, stationary

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'wandrian' (เคลื่อนที่ไปอย่างไร้จุดหมาย) ต่อท้ายด้วย '-ing' เพื่อสร้างคำคุณศัพท์

ลองนึกภาพไม้กายสิทธิ์ (wand) นำทางคุณไปในเส้นทางที่ 'พเนจร' ไร้จุดหมาย

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ