noun

waywardness

ความดื้อรั้น, ความเอาแต่ใจ, ความไม่เชื่อฟัง

The child's waywardness was a constant challenge.

ความดื้อรั้นของเด็กคนนั้นเป็นความท้าทายอย่างต่อเนื่อง

((the/sb.'s)) waywardness ความดื้อรั้น (ของใครบางคน) Her waywardness worried her parents.

คำพ้องความหมาย: rebelliousness, unruliness, obstinacy; คำตรงข้าม: obedience, compliance

จาก 'way' (ทาง) + '-ward' (ทิศทาง) + '-ness' (สภาพ) หมายถึง สภาพของการไปตามทางของตัวเอง ออกนอกลู่นอกทาง

ลองนึกภาพคนคนหนึ่งที่ดื้อรั้นเดิน 'ออกไป' (away) จาก 'ทิศทาง' (ward) ที่ถูกต้อง ไปตาม 'ทาง' (way) ของตัวเอง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ