noun

waywardness

dikbaşlılık, inatçılık, asi tavır

The child's waywardness was a constant challenge.

Çocuğun dikbaşlılığı sürekli bir zorluktu.

((the/sb.'s)) waywardness (birinin) dikbaşlılığı Her waywardness worried her parents.

Eş anlamlılar: rebelliousness, unruliness, obstinacy; Zıt anlamlılar: obedience, compliance

'way' (yol) + '-ward' (yön) + '-ness' (durum) kelimelerinden gelir. Kelimenin tam anlamıyla, doğru yoldan ayrılarak kendi yoluna gitme durumudur.

Birinin inatla doğru 'yön'den ('ward') 'uzaklaşarak' ('away') kendi 'yolunu' ('way') izlediğini düşünün.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.