verb

withhold

ระงับ, ยับยั้ง, ไม่ให้

They decided to withhold payment.

พวกเขาตัดสินใจที่จะระงับการชำระเงิน

She was accused of withholding evidence from the police.

เธอถูกกล่าวหาว่ายับยั้งหลักฐานจากตำรวจ

((sth.)) ระงับ (บางสิ่ง) They decided to withhold payment.

((sth.)) from ((sb.)) ยับยั้ง (บางสิ่ง) จาก (ใครบางคน) She withheld the information from her boss.

คำพ้องความหมาย: keep back, retain, reserve; คำตรงข้าม: provide, grant, release

ประกอบด้วย 'with-' (กลับ, ต่อต้าน) + 'hold' (ถือ) หมายถึง 'การถือบางอย่างไว้' และไม่ยอมให้ไป

ให้นึกถึงการ 'ถือ' (hold) อะไรบางอย่างไว้ 'กับ' (with) ตัวเอง ไม่ยอมให้คนอื่นไป

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ