adjective

belligerent

เป็นปฏิปักษ์, ก้าวร้าว, ซึ่งกำลังรบกัน

The belligerent man was shouting at the cashier.

ชายผู้ก้าวร้าวกำลังตะโกนใส่พนักงานเก็บเงิน

The belligerent nations refused to negotiate.

ชาติที่กำลังรบกันปฏิเสธที่จะเจรจา

belligerent ((คำนาม)) เป็นปฏิปักษ์, ก้าวร้าว ชายผู้ก้าวร้าวกำลังตะโกน

คำพ้องความหมาย: hostile, aggressive, combative; คำตรงข้าม: peaceful, friendly

มาจากภาษาละติน 'belligerare' (ทำสงคราม) จาก 'bellum' (สงคราม) + 'gerere' (ดำเนินต่อไป)

เช่นเดียวกับ 'bellicose' มาจาก 'bellum' (สงคราม) ให้นึกถึงคนที่กำลัง 'ดำเนิน' สงคราม ไม่ว่าจะตามตัวอักษรหรือในการโต้เถียง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ