noun

bloodline

สายเลือด, เชื้อสาย, วงศ์ตระกูล

He comes from a noble bloodline.

เขามาจากสายเลือดอันสูงส่ง

The horse has an impressive bloodline.

ม้าตัวนี้มีสายเลือดที่น่าประทับใจ

((a/an/the)) bloodline ((of sb./sth.)) สายเลือด (ของใครบางคน/บางสิ่ง) He comes from a noble bloodline.

คำพ้องความหมาย: lineage, ancestry, descent

จาก 'blood' (เลือด) + 'line' (เส้น/สาย) หมายถึงสายของวงศ์ตระกูล

ลองนึกภาพแผนภูมิต้นไม้ครอบครัวที่มี 'เส้น' เชื่อมโยงคนรุ่นต่างๆ ผ่าน 'สายเลือด'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ