noun

bone

กระดูก

The dog chewed on a bone.

สุนัขแทะกระดูก

He broke a bone in his arm.

เขาทำกระดูกแขนหัก

((a/the bone)) กระดูกชิ้นหนึ่ง The dog has a bone.

((to break a bone)) ทำกระดูกหัก She broke a bone in her leg.

คำพ้องความหมาย: skeleton (โครงกระดูก), cartilage (กระดูกอ่อน) (แนวคิดที่เกี่ยวข้อง)

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'bān' ซึ่งมีรากศัพท์มาจากภาษาเจอร์แมนิก

ลองนึกภาพโครงกระดูกในวันฮาโลวีน มันประกอบด้วยกระดูก (bones) หลายชิ้น

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ